Bepakt en bezakt op weg naar ‘Down Under’

Lodi Planting Reizen (Backpacker/Digital Nomad) 0 Comments

Wat is begonnen als een uit de hand gelopen grap is uitgegroeid tot een reislustig avontuur vol overgave en ‘goesting’ (in deze context is dit het heerlijkste woord). Mijn vertrek staat vast. Maandag 14 april 2008 zal ik met het vliegtuig om 09.50 vertrekken naar Australië. ‘Down Under’. De letterlijke andere kant van de wereld. Hoewel deze tijdsaanduiding niet helemaal correct is gezien de een overstap op Heathrow (Londen), en dan laat ik het tijdsverschil nog buiten beschouwing, betekent dit toch dat ik zéér vroeg moet opstaan.

Aan alle randvoorwaarden is voldaan. Het enige waar mijn geniaal brein nog niet aan heeft gedacht is de inhoud van mijn rugzak. Sterker nog: er is nog geen rugzak. Maar is dit niet het leukste van alle voorbereidende activiteiten: het bij elkaar kopen van je rugzak, wetende dat je hier minstens een jaar uit zult leven? Wat neem je mee en wat juist niet?

Mijn lijstje dusver onderverdeeld in prachtige categorieën:

1. belangrijke paperassen: geldig visum, vernieuwd paspoort, gekocht ticket, adressenboekje, geld in cash (Australian Dollars), visa, internationaal rijbewijs en een lopende verzekering.
2. kledij: voor tien dagen, toch?
3. slapen: lakenzak en een lichtgewicht slaapzak.
4. toiletgerief: tandenborstel, tandpasta, deodorant, parfum, zonnebrand en condooms.
5. overigen: zonnebril, digitaal fototoestel, i-pod, tondeuse en mezelf.

Zoals verstandige lezers al opgemerkt zullen hebben – wat wil je met zo’n lijstje – blijkt mijn brein toch niet zo geniaal te zijn als ik hoopte. In de steek gelaten door mijn grijze massa beroep ik mij op zij die meer gefortuneerd zijn en mij willen helpen. Wie helpt mij bij het selectieproces? Zijn witte sokken nu “well” of “not done”?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *