Boek: Built to Last (Jim Collins)

Lodi Planting Inspiratie 0 Comments

Ik heb sinds vandaag ook het tweede (lees: eerste) boek uit van Jim Collins. Nadat ik in December vorig jaar al “Good to Great” had gelezen was ik razend benieuwd naar zijn eerste boek dat ik heb via Amazon heb gekocht (fijn favoriete boekenwinkel). Hoewel “Built to Last” eerder is geschreven dan “Good to Great” zou ik zweren dat de boeken in een omgekeerde volgorde zijn geschreven. Ok, genoeg flauwekul en eigen mening, waar gaat “Built to Last” over?

Het boek omschrijft in het begin wederom hoe het boek tot stand is gekomen. Dit betekent dat Jim uitlegt dat hij veel research heeft gedaan om uiteindelijk een aantal visionaire bedrijven over te houden. Deze bedrijven benchmarkt hij tegenover minder visionaire bedrijven en op die manier komt Jim tot een aantal “gouden regels” om een visionair bedrijf te worden.


Het begint allemaal met het klok-principe. Het klok-principe houdt in dat een organisatie eigenlijk los moet staan van zijn eigenaar, zodat het bedrijf meer dan goed wordt zelfs zonder de aanwezigheid van de oorspronkelijke opstarter. Hiervoor heeft een bedrijf onveranderlijke “core values” nodig. De basis-ideologie daarentegen kan worden aangepast zodat het meedeinst op de golven van economie en tijd. Voor bedrijven is het belangrijk om niet alleen winst na te streven, maar ook iets wezenlijks bij te dragen aan de maatschappij.


BHAG (Big Hairy Audacious Goals) zijn makkelijker veranderbare doelstelling van een bedrijf. Hierdoor kan een organisatie nog sneller van zijn paradigma veranderen. Dit is dus het mechanisme om “core values” en ideologien te laten werken. Deze BHAG komen tot stand in een “cult-like” cultuur. Deze cultuur maakt het niet evident om gekwalificeerde werknemers te vinden, want deze moeten perfect aansluiten bij de waarden van het bedrijf. Een potentiele werknemer wordt dus gecast op zijn: fervently held ideology, indoctrination, tightness of fit and elitism.

Al het voorgaande zorgt ervoor dat het bedrijf staat als een huis. Niettemin weet het nog niet wat het nu gaat presteren. Hiervoor moet een organisatie nieuwe zaken uitproberen en diegene die werken houden. Dit betekent enerzijds openstaan voor het onbekende en dit omarmen en anderzijds op tijd durven zeggen dat dit niet werkt en een andere koers uit stippelen. Dit moet in kleine stapjes gebeuren en door een management dat intern is doorgegroeid.


Deze manager kent de “core values” en ideologie als geen ander en gaat dan ook uit van het principe goed is nooit genoeg. Jim Collins schrijft: “how can a company do better tomorrow than it did today?” Er is dus geen einde aan dit verhaal en gaat uit van een vicieuze cirkel: het einde van het begin.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *