Bo(e)m, mijn vaders zak ontploft

Lodi Planting Inspiratie 1 Comment

Mijn moeder was een BOM, maar niet in de jeugdige betekenis die het nu heeft. BOM staat voor een Bewust Ongehuwde Moeder. Het komt er op neer dat mijn moeder dolgraag een kind wilde, maar niet zozeer de vent die erbij hoorde. Mijn moeder had het niet zo voor het huisje-boompje-beestje effect en dat paste niet helemaal binnen de toenmalige tijdsgeest. Tegelijkertijd kun je, als kritische lezer, opgooien dat er wel een woord voor bestond en dat het bijgevolg vaker moest voorkomen. (er is toch geen woord uitgevonden voor mijn moeder?)Helaas ken ik te weinig feitelijke gegevens om een fascinerend verhaal te maken over mijn biologische ouders. Ik weet bijvoorbeeld niet hoe mijn biologische ouders elkaar hebben leren kennen, wie toenadering met wie heeft gezocht, hoe mijn moeders wens zich verwoordde, waarom mijn moeder deze wens had, bij hoeveel mensen er was gepolst, of alles van een leie dakje ging, waar ik ben verwekt, (…) en wie er allemaal van wist, maar het moet ergens in de lente (of daarvoor) van 1983 zijn geweest, dat mijn moeder mijn toekomstig biologische vader heeft kunnen overtuigen om “zaaddoner” te worden, want de vleselijke gebeurtenis moet in de zomer hebben plaatsgevonden gezien mijn geboortedatum.

Toch blijf ik twee zaken zeer vreemd vinden (1) dat mijn moeder geen man wilde en (2) dat er uiteindelijk een “vreemde” man heeft beslist over mijn lot. Waarom zou iemand geen man willen, maar wel een kind? Heeft dat een dieperliggende betekenis of is het slechts afkeer wegens slechte ervaringen? Was mijn moeder zo verzuurd door de feministische grondgedachte dat alle mannen slecht zijn? En welke beweegredenen heeft mijn biologische vader gehad? Waarom zou iemand er mee instemmen om een kind te doneren terwijl je weet dat de relatie niet eeuwig zal duren? (eeuwig is misschien verkeerd gekozen vanwege de relativiteit, maar het was het beste woord dat ik kon vinden.)

Ik kan niet bevatten dat een jongevrouw van 26 jaar ervoor kiest om zelfstandig een kind op te voeden, terwijl – in die tijd – het princessengevoel primeerde. Je zou kunnen betogen dat mijn biologische vader de prins op het witte paard was, maar dit zou slechts uitstel van executie zijn. Elk sprookjesavontuur eindigt toch met: ze leefden nog lang en gelukkig?

Comments 1

  1. hier zijn we weer met ongevraagde meningen…

    Ik zou dolgraag geld krijgen om in een potje te masturberen en zo “biologische vader” worden, maar de 3 weken geheelonthouding die daarbij horen vind ik minder interessant.
    Ook het feit dat er ooit een koter aan mijn deur kan bellen en “papa” roepen voor m’n eigen kinderen vind ik niet zo opwindend.

    Er zijn wel redelijk veel BOM’s, maar weinig die het van de daken roepen.
    Het ding is dat net zoals mannen regelmatig een scheet moeten laten, moeten vrouwen vanaf een bepaalde leeftijd een kind krijgen. Maar die biologische klok bepaalt niet dat ze daarvoor met een man samen moeten zijn. Noem het een van de duistere kantjes van de natuur “je wilt een kind, of je een man wilt kan me niet schelen“.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *