Cabaret: Bart Cannaerts en een of andere Griek

Lodi Planting Inspiratie 0 Comments

Jaja, gisteren was het weer tijd voor een avondje cabaret. Dit maal ben ik naar Bart Cannaerts gaan kijken in de kleine zaal van de Arenberg Schouwburg te Antwerpen. Bart trad daar op met het programma: haat en liefde in de tragedies van Sophocles.

Haat en liefde in de tragedie van Sophocles is de titel van Bart zijn vader zijn thesis. Frans Cannaerts. Franske. Bart vind het verschrikkelijk om aan te zien hoe een thesis in de vergetelheid geraakt nadat hij is ingediend. Om dit lot te voorkomen heeft Bart een programma geschreven rond de thesis van zijn vader. Met andere woorden je luistert twee uur naar een grappig – niet belachelijk – gemaakte thesis, waarbij haat en liefde de twee centrale thema’s zijn. Tot hier het technisch analytische.

Mijn eerste indruk was absoluut positief. Ik had veel gelachen, vond het interessant, goede muziek en teksten, hoog amusementsgehalte en tegelijkertijd vraag ik me af naar wie ik heb zitten kijken. Wie is Bart Cannaerts? En deze vraag bedoel ik niet letterlijk. Gisteren had ik het gevoel dat ik naar een combinatie van verschillende cabaretiers zat te kijken. De gedichten waren ofwel à la Hans Teeuwen ofwel Wim Helsen. Onvoorbereide stiltes werden doorbroken met een Iwein Segers look en bijbehorende lach. En de liedjes klonken als een jonge Luc De Vos (die van Mia … heeft nooit afgezien). Let wel: Bart is geen zanger, maar hij weet zich toch te redden mede dankzij de muzikanten die zijn tochal kleine podium vulde. Dit gegeven, dat Bart niet alleen op het podium stond, maakte de avond eveneens anders en leuk tegelijkertijd.

Ik heb een superfijne avond gehad waarbij ik zelden mijn lach kon inhouden. Daar komt nog bij dat ik zelfs heb bijgeleerd. Ik weet niet of er nog kaarten beschikbaar zijn voor culturele centra of theaters, maar als dit het geval is: koop je kaartje nu meteen en ga Bart zien!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *