Het YES-gevoel

Lodi Planting Persoonlijke ontwikkeling 0 Comments

Sinds ik terug ben in België is er m.i. veel veranderd. Natuurlijk heb je alle ontwikkelingen beschreven in de blog “Oost West Thuis Best”, maar ik bedoel nu de veranderingen m.b.t. mezelf en zeker de laatste tijd. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik mijn leven niet genoeg leefde. Dat ik er niet alles uithaalde. Ik liet alles maar op mij af komen en bekeek à la minute of ik daar zin in had. “Lodi, ga je niet mee uit/op stap?” “Nee ik blijf thuis, want …” En van die simpele excuses en laattijdige afzeggingen wil ik nu af, omdat ik het gevoel heb alles mis te lopen en dat terwijl ik fantastische ideeën en nog grotere dromen heb. Eveneens heb ik een geweldige vriendengroep, maar waarom doe ik zo weinig met hun? Ik was toch diegene die ijverde dat je kansen creert in plaats van krijgt?

Juist om die reden wil ik mijn nieuwe principiële levenshouding: “leef elke dag alsof het je laatste is” kracht bijzetten. Iedereen zegt het, maar er zijn maar weinig die er ook naar handelen en waarom zou er iets iets ergs met mij moeten gebeuren voordat ik (pro)actief keuzes ga maken, ik mezelf in beweging ga zetten om …, ik kansen ga creëren, ik nog positiever in het leven ga staan, meer ga genieten van alles dat ik graag doe en genieten van iedereen die ik graag heb, meer in mezelf ga geloven? Waarom? Ik wil weer de regie van mijn eigen leven in mijn eigen handen nemen. Ik wil mijn leven leven. Makkelijker gezegd dan gedaan?

Het is in elk geval niet iets wat je (al dan niet met een erge gebeurtenis) van de ene dag op de andere kan veranderen. Je persoonlijkheid/karakter veranderen is vooral een traag en niet altijd even coherent proces dat weken, maanden en soms zelfs jaren duurt, voordat het is aangepast én dan nog! Kun je ooit helemaal tevreden zijn met hoe je in je leven staat en de zaken lopen? Het begin heb ik inmiddels onbewust gemaakt, want in eerste instantie had ik geen idee wat dit alles (lees: therapeutisch gezever) inhield of betekende, maar na het zien van “The Yes Man” (een overigens redelijk flauwe komedie met Jim Carrey in de hoofdrol) wist ik het. YES is het (mode)woord. Ik moet vaker JA zeggen. JA tegen een postgraduaat terwijl ik blijf werken en de wereld ontdek. JA tegen een etentje, een terrasje of een weekendje weg met vrienden. JA tegen meer sporten, werken en cabaret. JA tegen het leren (lees: ontwikkelen) in zijn algemeenheid. JA. JA. JA.

Kortom meer JA’s. En als het niet op mijn pad langskomt dan neem ik de touwtjes in handen en organiseer ik het zelf. Kansen worden immers gecreeerd en (mijn) geluk dus ook!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *