Ik beken: ik houd van vrouwen(kleren)!

Lodi Planting Reizen (Backpacker/Digital Nomad) 0 Comments

Na een viertal overnachtingen in Nelson vervolgde ik mijn bustrip via “Westport” (niets te zien of te beleven), “Lake Nelson” (een geportretteerd meer waar menig schilder jaloers op zou zijn), “Pancake Rocks and the Blowhole” (rotsen in de vorm van pannenkoeken? Jazeker, maar dan opgestapeld en daarnaast een waterspuitende rotsen) en tot slot “Wall Island and the seal colony” (euhm… een zeehonden familie in de vorm van een muur?) om te eindigen ‘in the middel of no where’, of beter gekend als: “Lake Mahinapua” of nog beter “Lake Mahinapua and the Poo-bar”.

Er gebeuren rare dingen als je in “Lake Mahinupua” bent met een vijfigtal lotgenoten en daarom wil ik graag beginnen met mijn excuses aan te bieden aan alle mensen die ik 24 jaar lang voor de gek heb gehouden waaronder mijn ouders, andere familieleden en vrienden, maar inmiddels zijn er foto’s op facebook verschenen op Facebook van mij in vrouwenkleren en make-up. Hoewel dit voor jullie hoogstwaarschijnlijk een normaal bericht zal zijn (kan zijn), aangezien ik voor een derde keer in drie maanden tijd make-up draag, wil ik graag benadrukken dat het deze keer anders was. Met een bus vol idoten (lees: reisgenootjes), waarvan de helft eruit ziet als een travestiet, “lady boy” of een goedkope hoer, en de andere helft hun vrouwelijk vormen heeft bedekt met plastic zakjes, ‘in the middle of no where’ en tot in de vroege uurtjes een themafeestje vieren, is absoluut niet goed voor je mannelijkheid, maar tegelijkertijd is het fantastisch om je – geoorloofd – als een vrouw te kleden en te gedragen. Prijswinnend!

Ps. Voor zij die geruisloos sarcasme niet snappen: nee, ik ben geen homo!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *