Indonesië – het tweede deel

Lodi Planting Reizen (Backpacker/Digital Nomad) 0 Comments

Vorige keer schreven we over de geweldige boottrip die ons te wachten stond. Inmiddels zijn we al heel wat weken verder en zijn we nog steeds zeer te spreken over de trip. Vanuit ons hutje op het strand in Gili Meno werden we opgehaald voor een vier dagen durende trip langs 9 kleine en iets grotere eilandjes van Indonesië. De eindbestemming was Labuan Bajo op Flores. De grote trekpleister was echter Komodo en Rinca eiland. Beiden eilanden zijn de enige thuishaven van de uit de prehistorie stammende Komodo varaan. Wat een geweldig, maar tam, beest is dat. Hebben jullie de foto’s al gezien?

De simpelheid zelve!
De trip zelf was heel erg basic. Met 15 anderen op het dek onder een zeiltje slapen. Weinig privacy of comfort. De nacht op open zee, waar je van boven naar onder werd gegooid noemen we een ervaring. 😉 Er werd gekookt op een eenpitter. Dit deed echter niets af van de heerlijkheid van de maaltijden. Er was geen douche aan boord. Dit klinkt verschrikkelijk, maar dat was het zeker niet als je weet hoe blauw en warm de zee was. De lekkerste zoute douche van allemaal!

Een week Flores
Na vier nachten waren we in Labuan Bajo aangekomen. Dit wordt omschreven als “de next best thing” na Bali. Wij vonden het contrast tussen beiden eilanden zeer groot. En we vragen ons openlijk af hoeveel smeergeld Lonely Planet heeft gekregen om dat over Labuan Bajo op te schrijven. 1 stoffige modderige weg met een aantal eettentjes, winkeltjes en toeristenlokkers noemen wij in Nederland en België heel anders! Dit neemt niet weg dat we het eigenlijk wel fijn vonden om er een week te verblijven. We hadden een prachtig hotelletje met zeer vriendelijke mensen.

De mooiste luchthaven van allemaal
De luchthaven van Labuan Bajo is een lachertje. Het is met een reden dat veel luchthavens en maatschappijen op de Europese zwarte lijst staan. Moesten wij slechte bedoeling hebben gehad, dan hadden we werkelijk alles kunnen doen wat we wilden. De koffers werden gewogen met losse gewichten, de securitycheck bestond uit glimlachen en we mochten bijna zelf onze rugzakken in het bagageruim van het vliegtuig leggen. Ook dit noemen wij een mooie ervaring!

Tasikoki: de droom van Valerie
We moesten vliegen van Flores naar Sulawesi om aan Valerie haar grote droom te beginnen: vrijwilligerswerk met dieren. Wat in het begin uit leek te draaien op een zeer zware deceptie werd uiteindelijk nog omgezet in begrip en respect voor het project. De idee van Tasikoki is om gesmokkelde dieren te onderscheppen en hen te rehabiliteren zodat zij weer in het wild kunnen leven. Een zeer nobel idee waar in de praktijk weinig van terecht komt. In al die tijd zijn er niet zo heel veel dieren vrijgelaten. Dat maakt Tasikoki meer een dierenopvangcentrum. Deze moeten elke dag worden gevoed, entertaint, enz. wat op Lodi over kwam als zeer repetitief werk zonder doel. Als is dat niet helemaal waar natuurlijk. Maar de echte meerwaarde leveren, die we hadden gehoopt te doen, is uitgebleven. We hadden zelfs sterk het gevoel dat alleen het geld wat we meebrachten belangrijk voor hun was. Dit bleek al snel bij het ontvangst (wat ontbrak, de gebrekkige communicatie, de dure taxi’s die we moesten betalen en waar Tasikoki een percentage op pakt, het ambtenaren gedrag van bepaalde personen, …). Dat ons vrijwilligerswerk niet volledig uitdraaide op een deceptie heeft met de daadkrachtige handelingen van een van de leiders te maken. Eentje die in echte organisaties heeft gewerkt en weet hoe het er daar aan toe gaat. We moeten zeggen dat we na twee weken redelijk opgelucht waren om weer verder te mogen reizen. Wat niet wegneemt dat onze ervaring van werken met wilde dieren een geweldige ervaring was. Vooral Is en Bento, de Urang Utangs, hebben ons veel doen lachen. De deugenieten!

Jakarta als tussenstop.
Wederom met het vliegtuig, omdat de afstanden echt immens groot zijn, vlogen we naar Jakarta. De hoofdstad van Indonesië kon ons niet echt bekoren. Het was vrij grijs en er waren weinig tot geen trekpleisters. Daarop besloten we onze batterijen nog even op te laden voordat we drie dagen later naar Singapore zouden vliegen als tussenstop voor ons avontuur in het echte Zuid-Oost Azië. Zullen we het dan echt goedkoop maken?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *