Japan, waar is die wandelende robot?

Lodi Planting Reizen (Backpacker/Digital Nomad) 0 Comments

Waar is die wandelende robot?

Fukuoka: toch iets meer dan enkel aankomen met de boot

Na een boottocht van ongeveer drie uur vanuit Busan (Zuid-Korea) kwamen we in Fukuoka (Japan) aan. De boot was eerder een groot uitgevallen speedboot met het interieur van een vliegtuig. Ondanks de grootte voelde de rit aangenamer dan op een groot schip.

Al van bij aankomst was Japan duidelijk proper (nog meer dan Zuid-Korea) en heel georganiseerd. De buigingen stonden ons op te wachten. Mooi om te zien. Na een vlotte paspoortcontrole stonden we in het land waar we allang naar uit keken en heel benieuwd naar waren. Fukuoka was een aangenaam stadje om te starten. De supermarkt met uitgebreid aanbod aan vers verpakte maaltijden trok onze ogen en smaakpapillen. De eerste kennismaking met de dure prijzen ook! Met onze lunch in een winkelzakje gingen wel richting het geboekte hotel.

Eten op straat is in Japan not done, omdat je dan geen respect toont voor degene die het heeft gemaakt. Daarnaast moet je al je accomodatie gedurende het ganse verblijf boeken. Enerzijds omdat de staff steeds voorbereid wil zijn. Anderzijds omdat je anders geen slaapplek meer hebt wegens de drukte! Voor de eerste nacht vonden we prijs/kwaliteit een uitstekende kamer. Het was een privekamer met alles er op en er aan, zelfs een soort kimono.
Fukuoka was voor ons niet meer dan een wandeling in het park en langs ruïnes, want de volgende dag moesten we al vroeg op weg met de lokale trein naar Hiroshima.

Hiroshima: aangrijpende herinnering

Onze hoofdreden om Hiroshima te bezoeken was om naar het Peace Memorial park en museum te gaan. Dit stond in het teken van de atoombom die op 6 augustus 1945 door de Amerikanen werd gedropt. Het grijpt letterlijk naar je keel om dit van dichtbij te herbeleven en te zien. Het museum gaf de geschiedenis duidelijk weer. Ongelofelijk wat voor rampen dit met zich meebrengt. Niet enkel je huis en je familie verliezen, maar vaak ook de goede gezondheid tot zelfs nu toe! Het was verlichtend om achteraf samen met kindjes een papieren kraanvogel, in het teken van wereldvrede, te vouwen. Een mooi gebaar!

Hiroshima stad kon ons verder minder bekoren. Vooral winkeltjes en flatgebouwen. Op zich te veel om er 2,5 dag te zijn, maar langs de andere kant ook fijn om even wat gas terug te nemen. Onze eerste ervaringen in een 18 persoons dormroom. Dit viel beter mee dan verwacht. We ontmoeten er nog een aangename Pool die als zelfstandige app-ontwikkelaar werkt terwijl hij reist.

Kyoto: oud versus nieuw

In Kyoto zouden we een week zitten, wat ook nodig was. De stad heeft zodanig veel bezienswaardigheden, vooral tempels, dat je kieskeurig moet zijn in hetgeen je wilt zien en doen. We verbleven in een hostel in de Gion-wijk. Deze wijk is beter gekend als de Geishawijk. Je zit hier middenin traditie en winkelgelegenheden. Het bruist van de activiteiten overdag en ‘s avonds.
We deelden onze dagen zodanig in dat we veel zagen en vroeg opstonden, maar in de namiddag in het hostel relaxten, wat er zich toe leenden. Er was een aparte leefruimte om te hangen en mensen te ontmoeten. Het fijne aan Ayado Geusthouse, ons hostel, was de properheid en de staff! Deze laatste waren heel begaan en vonden vragen beantwoorden geen enkele last. Heerlijk!

Kyoto was voldoende klein (of groot) om veel te voet te doen. Onze beentjes verder getraind :-). Fijn om nog eens zoveel te wandelen van spot naar spot. Voor ons waren de hoogtepunten de Golden Temple met de studenten die ons hier rondleidde, sushi en dessertenbuffet, tempels langs het Path of Philosophers en bovenal het bezoek aan Arashiyama Monkey Park. Twee uur stonden we op de Makaken, hun bezigheden en hun kinderen te kijken. Het mooie was dat ze los op de heuvel konden lopen en als wij ze een nootje wilde geven we zelf in een soort kooi moesten.

We wilde graag een Geisha of Sumowedstrijd mee beleven, maar voor dit laatste bleek het seizoen niet te zijn. We waagden ons dan maar op een commerciële geisha show met een overzicht van Japanse tradities: een theeceremononie, maika (Japans dansen), poppenshow, theater, … Het was allemaal wat te amateuristisch en te veel betaald, maar wel een leuke afwisseling. Door de mix van oud en modern en het aangename verblijf in het hostel beviel Kyoto ons het meeste in Japan. De Lonely Planet loog geen woord door aan te geven dat Kyoto op ieder zijn of haar lijst van trekpleisters moet staan in Japan.

Het enige minpuntje was de stress die we ervaarden met vliegtuigtickets naar Indonesië te boeken, wat niet wilde lukken. Het duurde een week voordat het rond was. Met veel vreugde nadien!

Nara: Vooral veel reetjes

Nara ligt 30 min. van Kyoto. We wilden het graag bezoeken, omdat het de hoofdstad van Japan in een ver verleden is geweest en er in zoveel superlatieven over gesproken werd. We vonden het zelf veel te toeristisch en de sights waren net niet dat, op een tempel achterin gelegen na.

De hertjes waren grappig en schattig om ze overal te zien lopen, maar juist door het teveel aan toeristen, waren ze eerder op een agressieve manier op zoek naar eten. Voor Valerie leverde het op dat ze met haar banaan op de loop moest 🙂

Het leuke aan de uitstap voor ons was vooral dat we met 3 anderen die we dezelfde morgen op het treinstation ontmoette de dag er hebben besteed en ‘s avonds mee sushi zijn gaan eten. Voor hen de eerste keer in Japan sushi eten. Grappig om te zien dat we hen tussen de Japanners tips gaven wat het lekkerste was.

Tokyo: Niet zo hypermodern zoals verwacht

Een rit van 8u met de lokale overvolle treinen en hoppen van de ene naar de andere bracht ons van Kyoto naar Tokyo. Een stad waar we veel van verwachtten in moderniteit, maar minder sightseeing planden, omdat er gewoonweg minder was dan in Kyoto.
Het viel ons op dat Tokyo ontzettend groot is in oppervlakte en trein & -metrostations, maar dat veel verouderd is. Het treinstation van Kyoto was er heel modern tegenover. Alles werd ook nog eens duurder dan voorheen.
Je was haast verplicht om de metro overal naartoe te nemen, omdat de afstand tussen 2 haltes 50 min. wandelen was. Op die manier konden we wel meer zien op een dag. We bezochten o.a een modern art museum (Haramuseum), fotomuseum, Tokyo tower ( kopie van de Eifeltoren), de grootste vismarkt ter wereld, Shibuya & Roppongi crossing en Tokyo Bay. Tokyo Bay was voor ons eerder het typische Tokyo met moderne flatgebouwen met hier en daar namaak van the London Eye, Golden Gate Bridge en statue of liberty. Toch wat raar om dat hier te zien.

Tokyo was voor ons het minste wat we van Japan zagen. Het was allemaal net niet dat wat we verwachtte. Dat was het hostel waar we verbleven ook niet. Het was zowat het vieste en meest onvriendelijke personeel dat we tijdens de reis al hadden. Was wel wat een afknapper als je er op voorhand voor een week geboekt hebt. Maar we lieten dit ons bezoek aan Tokyo niet beïnvloeden en genoten vooral van een rustig tempo, Japan en elkaar.

Japan was voor ons aanvankelijk een hoogtepunt, omdat we er al lang naar uitkeken, maar kon ons uiteindelijk minder vastklampen dan verwacht. Vooral de hele hoge kost had er invloed op.

Japanners zijn doorgaans heel vriendelijk en behulpzaam en het is interessant om de cultuur van nabij te zien. Niet zo evident om deze effectief te kunnen beleven, omdat de mensen behoorlijk gesloten zijn ondanks ze uiterlijk heel extravagant er kunnen uitzien. Perfectie staat in alles op nummer 1 en dat zie je ook. Bijvoorbeeld: een dame die 8u/dag in de metro buigingen maakt om de gebruikers van de metro te bedanken dat ze hun service gebruikten, en dat elke dag in dag uit.

Voor ons moeilijk te plaatsen, maar voor hen heel belangrijk. Gezichtsverlies is iets verschrikkelijk voor hen. Japan is effectief een land van contrasten, maar niet zo hypermodern zoals we thuis voor ogen hebben. We genoten ervan dit allemaal te ervaren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *