Onwetende Laksheid: inconsequentiële gevolgen [ part 2/2 ]

Lodi Planting Persoonlijke ontwikkeling 0 Comments

Wat ik in het eerste deel duidelijk heb proberen te maken is dat ik in het begin van mijn schoolperiode gebukt ging onder onwetendheid betreffende mijn schoolverloop. De titel is echter onwetende laksheid. Wat ik in dit deel probeer te beargumenteren is – hoewel ik effectief onwetendheid ben gehouden betreffende de Cito-toets – dat het geen argument als zodanig mag zijn om mijn schoolverloop te analyseren. Er zijn echter nog meer veelzeggende – maar voortbouwende – keuzemomenten geweest die dat verloop hebben bepaald. Met andere woorden: mijn lage (lees: weinige vooropleiding) basis leidde tot veel meer inconsequentiële gevolgen.

Over welke gevolge spreken we dan? Want zoals ik beargumenteer had ik toch perfect na de MAVO de HAVO kunnen doen? Of iets anders? Ik wist toen toch immers wel dat ik verder moest studeren? Of bleef het nog steeds in het ongewisse?

Inmiddels was me duidelijk geworden dat ik – inderdaad – verder moest studeren. Echter door tal van puberale en persoonlijke keuzes – Nederland versus België en kiezen tussen mijn vader of mijn moeder – werden me een aantal mogelijkheden ontnomen. Het zou oneerlijk zijn moest ik dit daadwerkelijk als veelzeggend keuzemoment laten gelden. Eens te meer omdat ik dit nooit zo heb ervaren. Daarom moet ik er een andere variabele bij mijn argumentatie betrekken: “laksheid”.

Hoe ik het ook draai of keer tot en met de MAVO voerde mijn onwetendheid de boventoon. Nadien – weliswaar betreffende mijn schoolverloop – is het mijn schlemielen vooropleiding gekoppeld aan mijn onlosmakende lakse houding, dat voor het nodige tumult in mijn hoofd heeft gezorgd. Met andere woorden: waarom zou ik het moeilijk doen als ik het ook makkelijk kan doen? Waarom zou ik eerst theorie gaan volgen als ik het later in de praktijk moet gaan toepassen? Waarom zou ik studies volgen waarvan de basis mij al ontgaat? Waarom zou ik Franstalig onderwijs volgen als dezelfde richting in Antwerpen bestaat? Waarom zou ik überhaupt verder studeren? Waarom zou ik kiezen voor een opleiding zonder talen? Waarom zou ik voor een humane richting kiezen? Waarom? En waarom zou ik er aanneembare, aantrekkelijke en wellicht goede argumenten aanhalen? Waarom zou ik er redenen voor opnoemen? Waarom?

Omdat het precies al datgene is waar ik – tijdens mijn startende schoolcarrière en op het dat het nodig was – niet aan dacht! Daarom! Inconsequentie ten top!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *