Talent?

Lodi Planting Persoonlijke ontwikkeling 0 Comments

Op basis van een prijsvraag op de site van Vacature onder het tabblad “win een management opleiding bij Vlerick” heb ik de volgende tekst geschreven.


Allereerst vind ik dat de term talent verkeerd is gekozen, want: wat is talent? Het internet en het woordenboek geven aan, dat talent hetzelfde is als een bijzondere aanleg hebben voor iets, maar iemand die aanleg heeft voor vreemde talen (andere taal dan het Nederlands) heeft een talenknobbel i.p.v. een “talen-talent”. Welke talenten kunnen werknemers dan hebben? En wat is iets?


Nog gekker. Ik kan mezelf als een talentvolle medewerker zien, maar dan definieer ik niet wat mijn talent is en tegelijkertijd kan en mag ‘zelf iets vinden’ toch niet de norm zijn? Ik vind van niet, hoewel ik een groot voorstander ben van geloof in jezelf! Talent kan dus ook als individu/een persoon worden gebruikt, maar dan blijft de vraag: wat is talent en wie bepaalt wat talent is of wie talentvol is?


Behalve dat ik het woord talent verkeerd vind gekozen, wordt het in deze context gebruikt op een manier waar ik me niet in kan vinden. Hier wordt talent namelijk gebruikt als een schaarste en ik ben er juist van overtuigd, mede dankzij mijn sociale achtergrond, dat iedereen talent (lees: goed is in “iets”) heeft, maar daarom niet even talentvol is en daar ligt mijn nuance. Te stellen dat het “talent” weer voor het rapen zal liggen als de economie is aangetrokken vind ik dus de reinste onzin, omdat iedereen talent heeft en de huidige economische malaise geen verschil maakt in het aantal talenten of de beschikbaarheid daarvan.


“Talent” is er dus in overvloed, maar wel denk ik dat er een heleboel mensen niet weten wat hun talent is en/of dat niet iedereen zijn/ haar talent benutten. Iemand kan bijvoorbeeld enorm goed zijn in boekhouden, een boekhoud-talent, maar houdt er niet van om 8 uur achter een bureau te zitten. In die zin is er wel sprake van een ‘war on talent’, knelpuntberoepen of een tekort. Daarom moet er consequent en ongeacht de economische situatie in het menselijk kapitaal, en dus in het ontwikkelen van “talent” worden geïnvesteerd. Hiervoor zijn tientallen beweeg- en motivatieredenen te noemen, bijna net zoveel als literatuurstudies of wetenschappelijke onderzoeken, maar al is het maar om de economie draaiende te houden (bvb. werkgelegenheid, mee blijven spelen als belangrijke economische speler, etc.) als het individu (bvb. persoonlijke ontwikkeling, intrinsieke motivatie, etc.) te stimuleren.


Belangrijk hierbij is, wanneer bedrijven consequent investeren in het menselijk kapitaal, om enkel te investeren in diegene die hun talenten wel willen benutten, omdat het “talent” boven moet komen drijven. Met andere woorden, dat de persoon in kwestie ook het “talent” moet hebben om aangeboden kansen aan te grijpen en daar kan het schoentje eveneens wringen. Niet iedereen is bereid om het maximale uit zichzelf te halen.


Voor diegene die dat wel willen moeten nagaan wat zijn/haar talent is, desnoods met hulp van een professional, om vervolgens te beslissen of ze dat talent willen/kunnen gebruiken ja dan nee. Als zij er intrinsiek toe beslissen, om hun talent gebruik te willen maken, ben ik er als HR-man van overtuigd, dat zij het verschil kunnen maken met hun talent voor een organisatie. Mits zij hun talent up-to-date houden! Levenslang leren is niet alleen een noodzaak, maar eveneens levenshouding. Mijn levenshouding.


Kortom het menselijk kapitaal stimuleren door middel van investeringen is een win-win situatie én dat moet altijd worden nagestreefd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *