Tasmanie; de kleinste staat met de grootste trots

Lodi Planting Reizen (Backpacker/Digital Nomad) 2 Comments

Tasmanie is de zesde en kleinste staat van het Australie en ligt op een uur Zuidwaarts vliegen van Melbourne. Een andere mogelijkheid om Tasmanie te bezoeken is per veerpont (ja, Tasmanie is een eiland!), maar dan kun je beter een dag uittrekken om er te komen. Een ander feitelijk gegeven is dat Tasmanie voor 20 procent uit Natuurreservaten bestaat, wat impliceert dat Tasmanie een natuurrijk en divers eiland is. Als je dan nog weet dat Tasmanie slechts een half miljoen inwoners heeft, maar wel (X) groter is als de Benelux samen, dan weet je dat op jezelf bent aangewezen in dat rijkdom van diversiteit en natuur. Hoewel?

Om tijd te besparen, en omdat we (ik, Gary en Michael) ‘last minute’ hadden besloten om naar Tasmanie te gaan, zijn we ’s morgensvroeg (lees: 6.10 h) van Melbourne naar Hobart gevlogen. Daar aangekomen hebben we een “campervan” gehuurd om zo in alle vrijheid (10 dagen) Tasmanie, of Tassie zoals ze het zelf noemen, te ontdekken. Met o.a. verscheidende wandelingen als: de “Cataract George Reserve”, Cradle Mountains en …; verschillende meren als: “Lake St. Clair”, “The Great Lake” en “ Lake Mackintosh; de grotere steden: Launcheston, Hobart, Port Arthur en Devonport; stranden als: “Bay of Fires” en “Nine Mile Beach”; bijzondere natuuraanzichten als: “Tasmanian Blowhole”, “Tasman Arch”, “Devils Kitchen” en de “Remarkable Caves” op het programma, zullen me vooral twee zaken bijblijven: de gezelligheid die we met zijn drieen hadden evenals het “Tasmanian Devil Park”!

Het “Tasmanian Devil Park” is een dierenreservaat waar zij o.a. Tasmaanse duivels huishuiden maar evengoed kangaroos, walibis, … en verschillende soorten vogels. De Tasmaanse duivel, vernoemt naar het land en niet vice versa, is een ‘dom’, stinkend en allesetend (als het maar vlees is) kuitenbijtertje ter grote van een flinke kater dat varkensgeluiden maakt wanneer het honger heeft of communiceert met de vrouwtjes. Oncharmant, maar niettemin een fascinerend beestje dat helaas door een kwaadaardig kanker wordt bedreigd.

Om tot slot de andere helft van mijn blogtitel te verklaren wil ik jullie graag kennis laten maken met de patrionalistische inwoners van Tasmanie, die – zoals geen ander – trots zijn op hun “(ei)landje”. Dit is overigens helemaal terecht! Wanneer je aan een willekeurige “Tassie” vraagt naar de hoogtepunten van Tasmanie, dan weet je dat je voor het komend halfuur voldoende gespreksmateriaal hebt. Ik genoot en geniet nog steeds!

Slotakkoord: Tasmanie een land dat groot is door klein te blijven! (naar een niet nader te noemen reclame)

Comments 2

  1. En nu mijn dagboek uit België: grijze hemel; gewerkt, thuisgekomen, examen spaans; iets gaan drinken, naar huis, slapen, opstaan, naar de colruyt gaan, appartement opkuisen, mails checken, …

    Ik ben blij dat ik jaloers kan zijn!

  2. The lifestyles of young and backpacking. Een vraag, draai de tasmaanse duvel ook rondjes om zijn eigen gat? seriues he 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *