Terug in Sydney

Lodi Planting Reizen (Backpacker/Digital Nomad) 0 Comments

Inmiddels is mijn rondreis doorheen Nieuw-Zeeland afgelopen en ben ik weer veilig geland in Sydney, Australie. Reizen met Kiwi Experience was in mijn geval absoluut de moeite waard. Ik heb Nieuw-Zeeland op zeer relaxte wijze kunnen ontdekken, omdat zij alles voor hun rekening namen, maar tegelijkertijd de meest gekke activiteiten ondernomen. Het vakantiegevoel was dan ook ten top! Voor zij die plannen hebben om (1) naar Nieuw-Zeeland te reizen en (2) dat met Kiwi Experience willen doen, voor hen raad ik aan geen Auckland tot Auckland of Christchurch tot Christchurch pas te kopen, omdat je op de terugreis geen enkele meerwaarde hebt. Met andere woorden: je ziet/doet tweemaal hetzelfde (enige minpuntje) en dat is ook de reden dat er weinig tot geen nieuw blogposts zijn geweest.

Ik ben inmiddels al een week in Sydney en ik moet toegeven het begin was zeer moeilijk. Australiers zijn lang niet zo vriendelijk als de Kiwi’s dat zijn en dat vraagt enige aanpassing. Daarnaast heerst er in Sydney een absolute dress-to-impress cultuur wat tot een bekakte, arrogante sfeer kan leiden en niet mijn ding is. Voeg hier een enorme prijsverhoging aan toe in vergelijking met Nieuw-Zeeland en je weet waarom Nieuw-Zeeland zo populair is, maar Sydney betekent voor mij ook: terug in de realiteit.

Bijvoorbeeld met werk. Een van de belangrijkste redenen om naar Australie te komen was om relevante werkervaring op te doen. Voordat ik ook maar een teen op Australie had gezet, werd ik gecontacteerd door “Global Solutions” – een recruitment agency dat zich heeft gespecialiseerd in het vinden van recruiters (voor andere bedrijven). Nadat ik na ruim zes maanden wachten en vakantie vieren op interview mocht gaan, was het een behoorlijke aderlating dat ik na slechts 20 minuten weer op straat stond. Mijn gevoel zegt; wat een kl*te interview en langzaamaan wordt dat bevestigd door het niet terugbellen van de interviewer. Het was een slecht interview omdat ik teveel waarde aan het interview heb gehecht (en tevens gedacht dat de buit al binnen was), waardoor ik te zelfzeker, te praatgraag, te nonchalant, (…) op de vragen heb geantwoord. Plus, de functie van recruiter wordt hier anders ingevuld dan in Europa, waardoor ik een enorme achterstand heb ik bepaalde competenties en vaardigheden. Ik, Lodi leergraag, heb hier geen problemen mee en wil dit alles verbeteren met honderd procent overgave, maar het feit dat ik hier slechts met een “working-holiday” visum ben is geen pluspunt. Echter niet teneergeslagen en vol overgave ben ik aan het solliciteren op allerhande interessante HR posities en gebruik mijn eerste in interview als een goede les: ik ben wakker Sydney!

Of bijvoorbeeld met het vinden van een appartement. Hoewel het vinden van werk een absolute prioriteit is vanwege (1) het noodzakelijke inkomen en (2) de locatie van het werk ten opzichte van mijn (toekomstig) appartement, ben ik toch voorzichtig (websites aan het afgaan en flyers nalezen) bezig met het vinden van een appartement en het liefst in het midden van het centrum (CBD = central business district). Dit zou als voordeel hebben dat ik centraal gelegen ben en de meeste bedrijven, waarop ik me richt, bevinden zich in het CBD en daarnaast leef ik temidden alle actie.

Of me inschrijven voor allerhande activiteiten. Naast mijn intrinsieke drang om meer te bewegen moet ik ook beginnen sporten om al mijn reislustige kilo’s eraf te werken. Omdat mijn enkel nog niet tiptop is en bijgevolg niet kan gaan joggen, houd ik me momenteel bezig met zwemmen. Tja zwemmen… gelukkig is er een fitnesscentrum aan verbonden en heb ik een proefkaart van 7 dagen kunnen krijgen. Misschien is dat een idee? Elk fitnesscentrum afgaan voor gratis lessen en/of proefkaarten. Verder kwam ik iemand tegen met een hockeystick in zijn handen en kon ik het niet laten hem te vragen waar er een hockeyclub was. Aangezien het seizoen hier bijna is afgelopen (wat ik vreemd vind), kan ik me misschien beter richten op volgend seizoen met een topconditie, een geblokt lichaam, spieren waar Arnold (die van “I’ll be back”) jaloers op is en daarnaast mijn eeuwig talent om doelpunten te scoren vanuit onmogelijk hoeken. Kom maar op hockeyend Sydney!

Ik vermoed dat dit mijn update over Sydney is, aangezien ik jullie niet wil lastig vallen met het oncharmante hostel waarin ik slaap, met het feit dat ik mensen mis en begin te missen (…) of over de kaartjes die ik heb gekocht voor een voorstelling in het “Sydney Opera House”. (Geen foto’s dit keer om te bekijken!)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *