Trouwen is volwassen worden?!

Lodi Planting Persoonlijke ontwikkeling 1 Comment

Ik heb al eens eerder geschreven over het feit dat iedereen in mijn omgeving ‘volwassen’ aan het worden is. Ik word meer en meer met mijn neus op de feiten gedrukt! Mensen die gaan trouwen, samenwonen, huizen kopen of alle drie! Afgelopen zaterdag had ik mijn eerste echte bruiloft waarvoor ik was uitgenodigd. Trouwen blijft toch iets vreemds. Helemaal als het gaat over iemand met wie je op de Hogeschool hebt gezeten, omdat je elkaar dan kent van de feestjes, de vakanties, etc. en zeker niet van volwassen beslissingen als “trouwen”! Begrijp me niet verkeerd ergens vermoedde ik het al wel en het is jullie ook zeker gegund, maar toch blijft het vreemd. Zeker als het eveneens een kerkelijk huwelijk is. Huh? Ik ben zelf niet-gelovig opgevoed, ben nooit naar een katholieke school geweest en weet alleen hoe een kerk er van binnen uitziet door de lens van mijn fotocamera! Met andere woorden ik ben totaal niet thuis in de regels, teksten, liedjes, ongeschreven wetten, formaliteiten, doneren, het zitten/rechtstaan, het stil zijn, het gepreach en al die andere goddelijke ‘verzinsels’, maar deze laatste geheel ter zijde! En wat lees ik dan vandaag op Facebook: iemand van het internaar waar ik op heb gezeten is verloofd oftewel die gaat ook (al) trouwen! Aghhhh! Loop ik achter? Ben ik abnormaal?

Comments 1

  1. Onze maatschappij is gestoeid op tradities waar als je (te) lang over nadenkt nu echt nergens op slaan. Trouwen (en vooral kerkelijk huwelijk) is daar een deel van, maar de huidige invullen gaat toch meer naar bekronen van relatie.

    Ik ben wel opgegroeid met christelijke gedoe en vind kerkelijk huwelijk toch een beetje overbodig. Het is juist een poppekast, maar zolang men het fijn vindt..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *