Verschroeiende Liefde

Lodi Planting Inspiratie, Persoonlijke ontwikkeling 1 Comment

Ik probeer haar bij haar arm te pakken … maar ze weet me nog te ontkomen… ze probeert weg te komen… recht te staan… en weer weg te lopen maar… ze valt telkens weer op de grond…ze schreeuwt het uit… want ik… zit haar op de hielen… ze schopt me weg… ze pakt een tafellaken… en slaat me weg… tegelijkertijd probeert ze weer recht te staan…maar door al dat tegenspartelen ontwikkelt ze een waas voor haar ogen…ze beweegt te veel… te snel… ze dreigt flauw te vallen… ik wil haar opvangen… vastpakken… opslurpen… ik wil haar nemen… maar plots komt haar besef weer bovendrijven… en ga ik weer op in de deken van rook… wederom geschreeuw… ik zie een meisje voor me… zwaar in paniek… ik wil haar van alles zeggen… niet zozeer met woorden… maar eerder met daden… ik wil het haar tonen… ze is nog steeds op de vlucht… op de vlucht voor mij… en ik krijg het steeds warmer… en ook zij… ook al zal zij hier nooit aan toe kunnen geven… ze blijft me ontvluchtten… totdat ze niet meer kan… ze valt neer op de grond… waar ik haar omsingel… buiten loeit en laait de wind… en herken ik telkens weer diezelfde zinderende melodie… vluchtten kan niet meer… mijn glimlach verschijnt… daar ligt ze dan…ergens strategisch in een hoek van haar eigen huis… ik heb haar te pakken… ze voelt de oplaaiende warmte van mij in haar nek opborrelen… ik grijp haar bij haar linkerarm… fluister woorden in haar oor… en ik hijg… ik ontdoe mij van al mijn kleren… totdat enkel de naakte waarheid overblijft… ze knippert met haar ogen… en kijkt me in een flits aan… oprechte paniek… volledig van de kaart… schreeuwen kan ze niet meer… ze voelt de pijn… van mij… ik heb haar omsingeld… ik ben overal… er is geen enkele uitweg… dan het lot te ondergaan… overal waar ze kijkt…ziet ze mij… hoort ze mij… en bovenal voelt ze mij… met mijn armen sluit ik haar middel in… ik leg mijn oor tussen haar borsten… ik luister naar haar tikker… symmetrisch… synchroon beatboxen onze hartslagen… op zoek naar haar brandhaard… vuurtongen… likkende vlammen… vlammende pijpen… beide gedreven door andere emoties… maar duidelijk merkbaar…verstik ik haar met mijn vastberadenheid… korte metten… in nog geen vijf minuten… ligt ze daar zo mak als een lammetje… te wachten op hetgeen er komt… ze is de volgende in rij… weerloos…maar gestreden… mijn lichaam gloeit van warmte… opwinding… het idee… dat ik over haar heen zal gaan…maakt me gek van verlangen… tergend langzaam… laat ik merken dat ik aanwezig ben… ik geniet van mijn moment… door hitte overmand… resulterend in verschroeiende ritmische gymnastiek… verloren lustgevoelens die mijn hersenen seinen naar het minder ontwikkelde deel van mijn lichaam… begeleid ik mezelf naar een explosie… ik word licht in mijn hoofd… grote geelrode vlekken beheersen mijn gezichtsveld… de hitte overstijgt mijn bloeddruk… mijn benen worden week… terwijl mijn hartslag langzaamaan in snelheid weer afneemt…en dat terwijl mijn mond niet stil staat … voel ik mijn aderen groter worden… net als die van haar…de pijn bij mijn binnenkomst moet verschrikkelijk geweest zijn… want ze gilde als een speenvarken… maar niemand kan haar laveloze lichaam nu nog redden… terugdenkend aan het gegil… breekt het zweet me uit… maar ik sus (ssss) mezelf… wetend dat zij… de hitte niet kon trotseren… getekend voor het leven… zij kon de zichtbare pijn niet verbijten… haar ouders zullen mij haten… haar vrienden zullen deze herinnering doven… met een overvloed aan tranen… te laat… de brandweer is hun voor…mijn vuurtje wordt gedoofd… Brand meester klinkt het…

Van die ene hete brok dynamiet… die ik was… blijft na verloop van tijd… niets anders over dan een schamel vlammetje… totdat ik plof… in rook opga… ik… het vuur… gedoofd… (Stilte)… totdat ik ergens anders weer… een onschuldig vrouwenlichaam… in vuur en vlam zet… en ook haar teken … met mijn zichtbare en onzichtbare herinnering… mijn handelsmerk… (mijn vinger nat maken en die op mijn kont uitdrukken)

Comments 1

  1. Er zijn idd bewijzen!
    Had het label de vorige keer waarschijnlijk over het hoofd gezien. =)

    Zeer mooi geschreven, wel spijtig dat er weinig reacties bij staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *